To Tylko Rak

To była niespodziewana podróż. Zaczęła się w środku zimy. Nie było czasu nawet na spakowanie podręcznego bagażu. Po prostu rak i już! Z dnia na dzień. Ująłeś moją chłodną dłoń i spokojnym, równym krokiem wyruszyliśmy w nieznane. Naprzód! Dziś spoglądam wstecz z niedowierzaniem. Aż tyle cykli chemioterapii? Tysiące kilometrów, dziesiątki tabletek, zastrzyków… To wszystko za nami? Udało się? Przeżyliśmy? Rozglądam się po tym polu bitwy i widzę oczy...

Pewnego dnia słowa stracą swoje znaczenie Przedmioty utracą wartość Piosenka pozostanie na zawsze niedokończona Czas na moment się zatrzyma Zapadnie cisza Zbłąkany wzrok będzie szukał cienia ukochanej osoby W spojrzeniach W dźwiękach W pamiątkach Pamiętam jak baliśmy się myśleć o śmierci. Jak niezręcznie wypowiadaliśmy pierwsze, mrożące krew w żyłach sylaby. Czasami mieliśmy ochotę tupać nogami i krzyczeć na cały dom: „ to nie fair!”. Czasami trzaskaliśmy drzwiami i...

Nie wyobrażałam sobie rozmowy na TEN temat. Gdzieś w zakamarkach umysłu budził się niepokój. Czułam, że ten moment nadejdzie, ale unikałam go jak wścibskiej sąsiadki. Siadałam często z wzrokiem utkwionym w ścianę i miałam pustkę w głowie. Jakimi  słowami rozmawia się o śmierci z najbliższa osobą? Rozstanie… Koniec…. Już nigdy… Słowa w mojej głowie rozrywały się na strzępy. Jak to jest, gdy ukochana osoba przechodzi na drugi brzeg?...

Położyłem się na łóżku i utkwiłem wzrok w mdły sufit. Z oddali dobiegał cichy gwar personelu oddziału onkologicznego. To nic, że czasem szorstko zwrócą nam uwagę: – Proszę nie mówić do mnie „siostro”. Jestem wykwalifikowaną pielęgniarką, nie siostrą. Nawet gdy surowym tonem motywują nas do przeżycia, oczywistym jest, że to dosłownie chodzące Anioły. Wiedzą o tym wszyscy pacjenci onkologii. Cierpliwe, z taktownym poczuciem humoru, z dobrym uśmiechem i...

„W niesieniu pomocy osobie przeżywającej trudności nie ma żadnego patosu. Pomoc osobie chorej, słabszej to naturalny odruch. Tak reaguje każda normalna istota ludzka. Stawką jest nasze człowieczeństwo”*. Albo je po prostu w sobie masz albo nigdy nie będziesz miał. Cała działalność charytatywna, którą  prowadziłam w ostatnich latach opierała się na tym założeniu. Nie widziałam nic wielkiego w tym, że spędzam swój wolny czas pomagając osobom chorym. To było,...