HLA B27

Odkąd urodziła się moja najstarsza córka, zdrowa jak ryba, słyszałam, że mamy, które nie miały tyle szczęścia, co ja jeździły na tzw. Pólka. Stała tam mała chatka. W chatce JAKAŚ pani z Wrocławia, której nazwisko niewielu potrafiło powtórzyć, dokonywała cudów uzdrowienia. Dzieci, którym najlepsi lekarze z naszych okolic nijak nie mogli pomóc, po kuracji u niej odzyskiwały siły. Nigdy nie myślałam o niej poważnie. Przetestowałam na sobie szalonego...

Biłam się z myślami. Silniejsze były. Na takim ringu nikt nie ma szans. A  żyć trzeba. I to nie byle jak. Najlepiej jak się da. Odwrócił się sędzia na sekundę, a ja nogi za pas i w las! A w lesie… Ach…wszyscy niby wiedzą, ale przypomnę: drzewa aż do nieba, powietrze, które odrywa nas od ziemi, ciepłe pocałunki słońca, zieleń przecudna, przy której oczy odpoczywają i najpiękniejsze murmurando...

Nosił mnie zawsze Pan Jezus na swoich ramionach, gdy było mi w życiu szczególnie ciężko. I widziałam Jego ślady na piasku.* Najczęściej jednak mówił, że koniec wygodnictwa i muszę przynajmniej spróbować. Tak oto nauczyłam się wytrwale szukać wyjścia metodą prób i błędów. Trudno było wytłumaczyć racjonalnie to, co działo się wokół nas. Podjął się tego nasz  lekarz rodzinny. Zasłużył się on ratując życie i zdrowie trzech pokoleń mieszkańców...